was successfully added to your cart.
Geen categorieNieuws

Elkaar ontmoeten en met de Rijnsburgers feest vieren.

de voorzitterHij is geboren in Leiden. ‘Maar in de geest ben ik een Rijnsburger’. Dit zegt Robert-Jan, de kersverse voorzitter van Oranje Vereniging Rijnsburg. Deze week was best spannend voor hem. Tijdens Koningsdag heeft hij voor het eerst in deze functie ‘het volk’ toegesproken: ‘Het was deze dag echt anders voor mij, want voorheen was ik meer op de achtergrond bezig. Nu ben ik het gezicht van de Oranje Vereniging’.

 

Robert-Jan, 32 jaar, de jongste OV voorzitter ooit, is getrouwd met Corine van der Meij en is vader van de tien maanden oude Liz. Hij maakt alweer 10 jaar deel uit van het bestuur van de Oranje Vereniging. ‘Daarvoor ging ik met mijn moeder mee helpen opsteken van de kinderfietsjes voor het kindercorso. IN die tijd wilde het bestuur meer jongeren en samen met vriend William Hogewoning hebben we eerst een paar jaar meegelopen om uiteindelijk tot het bestuur toe te treden,’ vertelt Heemskerk. ‘Ik vond het leuk om in de feesttent oud klasgenoten te ontmoeten. Dit sfeertje trok me aan. En ook nu is het leuk om met de Rijnsburgers feest te vieren en dat we dit als OV mogen en kunnen doen.

 

Waar kunt u ontzettend kwaad om worden?

Onrecht. Ik houd zelf van open- en eerlijkheid. Alles zeggen. Ik kan er slecht tegen als dingen niet worden uitgesproken, of verzwegen worden. Daar heb ik moeite mee.

 

Wie is de leukste persoon die u dit jaar hebt leren kennen?

Leren kennen is misschien een groot woord, maar ik heb de eer gehad onze koning Willem Alexander dit jaar te mogen ontmoeten. Ik werk bij de overheid en onze koning bracht een werkbezoek. Hierdoor heb ik even de tijd gehad om met hem te mogen praten. Hij is echt een heel sympathieke man. Hij had zich ingelezen en mede hierdoor was het een heel open gesprek. Hij toonde oprecht persoonlijke interesse. Een innemende man. Hij is echt een koning, zo heb ik ervaren. Helaas was er geen tijd om over de Oranje Vereniging Rijnsburg te beginnen, want anders had ik hem zeker uitgenodigd om met zijn dochters in de feestweek naar Rijnsburg te komen.

 

Wie was-is uw grootste voorbeeld?

Ik ben niet zo van het vereren van mensen. Maar als het om een persoon gaat, dan noem ik Rijnsburger Jaap de Mooij. Je weet toch wel wie ik bedoel? Inderdaad van Stichting Oekroe en de jeugdkampen van de Hervormde gemeente. Ik vind hem een bevlogen man die passie en liefde heeft voor mensen. Daarom is hij voor mij een voorbeeld. Heb veel respect voor hem. Ik ken hem ook persoonlijk. Ik ben 5 jaar als leiding mee geweest op kamp van de hervormde kerk. Als je dan ziet hoe hij op zijn leeftijd met de kids loopt te ravotten. Hij noemt ze allemaal pareltjes. Een oprecht gelovig mens, niet gemaakt, hij beleeft dat ook echt. Daar zou ik ook wel wat van willen hebben.

 

U mag vier mensen, ook overleden personen, uitnodigen voor een dinertje. Wie?

Mijn vader, schoonvader en beide opa’s die er helaas niet meer zijn. Inderdaad een mannen onderonsje. Dan wil ik ze bedanken hoe ze me gevormd hebben en wat e voor mij en ons gezin betekenen. Mijn opa’s hebben onze dochter niet meegemaakt. Ik weet hoe mooi ze kleine kinderen vonden.

 

Met wie zou u weleens een beschuitje willen eten?

Met Corine mijn vrouw. Daar eet ik regelmatig een beschuitje mee. Ik ben trots en heel gek op haar. Ik heb dan ook totaal geen behoefte om dit met iemand anders te doen. Maar wat wil je ook met zo’n mooie en lieve vrouw.

 

Wat zou de persoon die u was op 18-jarige leeftijd nu op deze leeftijd van u vinden?

Met een soort van verbazing dat ik nu voorzitter van de Oranje Vereniging Rijnsburg ben. Dat had ik zeker niet gedacht. Het was rond die leeftijd dat ik in de veiling mee hielp om de fietsen voor het kindercorso te versieren. Verder trots en dankbaar dat ik Corine heb leren kennen. Dat we een mooi huis en gezin hebben. Daar was ik op 18-jarige leeftijd zeker niet mee bezig. Ik was toen altijd aan het werk. Ik deed toen opleiding Luchtvaart logistiek. Mijn opa Brussee werkte bij de beveiliging van de KLM en daardoor ben ik met de luchtvaart in aanraking gekomen. Na de middelbare school wist ik niet wat ik wilde. Mijn moeder maakte me op deze opleiding attent. Ik ben iemand die houdt van regelen en organiseren. Met diploma op zak toch na een paar jaar geswitcht. Het werk dat ik nu doe geeft me veel meer voldoening.

 

Welk boek ligt er op dit moment op uw nachtkastje?

Geen. Ik lees heel weinig, eigenlijk alleen als ik op vakantie ben. Dan lees ik thrillers. Dan heb ik ook de tijd om te lezen. Waar ik wel regelmatig in lees is de Bijbel. Dat vind ik een boek wat van belang is. Het is de leidraad voor mijn leven. Al dit aards is niet zo belangrijk. Het houdt me bij de grond, zo ziek ik het.

 

Wat is uw slechtste eigenschap?

Ik ben een enorme perfectionist. Als je dit slecht kunt noemen…. Ik stel veel eisen aan mezelf. Wil dingen altijd goed doen. En verwacht dit dan ook van de ander. Daarnaast kan ik slecht plannen. Een agenda dat vind ik zo’n drama. Ik er van om vrienden te bellen en te vragen ‘he zullen we morgen met elkaar een spelletjesavond doen?’ Dat vind ik heerlijk, dergelijke onverwachte acties.

 

Aan wie heeft u een bloedhekel?

Ik heb aan niemand een hekel. Natuurlijk ben ik weleens teleurgesteld in mensen, maar een hekel? Nee. Ik blijf altijd proberen te groeten etc.. Ik ben ook niet haatdragend.

 

Wat was uw grootst blunder ooit?

Haha, daar word ik nog weleens aan herinnerd. Het was ook tijdens een activiteit van de OV. Het was in mijn begin periode. Voorafgaand aan de taptoe hadden we een streetparade. Majorettes liepen voorop en daar achter een korps. Ik begeleidde hen. We liepen in de Graaf Florislaan en moesten naar de Oude Vlietweg, om uiteindelijk op het Burg. Koomansplein te arriveren. Maar ik ging niet rechtdoor, maar liep de Abdijlaan in. Ik zie nog de mensen vanaf de tribune achterom kijken. Toen had ik het door. Ik weet niet meer precies hoe, maar we zijn gekeerd en het kwam uiteindelijk wel weer goed.